Αλήθεια...

Μία τόσο παρεξηγημένη λέξη... Την ακούμε κάθε τρεις και λίγο αλλά πολύ αμφιβάλλω αν κανένας από μας μπορεί να διαννοηθεί το μεγαλείο που κρύβει...

Όλοι μας (θέλω να πιστεύω) γνωρίζουμε πολύ καλά την ποιότητα του κόσμου στον οποίο ζούμε.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε από το στόμα κάποιου μια μεγάλη αλήθεια; Δε μπορείτε να θυμηθείτε, ε;

Στην τελική ποιος είναι αυτός που γνωρίζει την αλήθεια; Ποιος μπορεί να είναι σε θέση; Και αν όντως είναι σε θέση να γνωρίζει τότε τι μέσα χρησιμοποίησε για να την αποκτήσει από τη στιγμή που είναι τόσο δύσκολο; Και αφού την έμαθε, τότε πώς θα τη χρησιμοποιήσει; Θα εκβιάσει με αυτήν; Θα την αφήσει να διαρρεύσει ατεκμηρίωτα προκειμένου να διαδοθεί σαν φήμη έτσι ώστε να δημιουργήσει εντυπώσεις;

Για να γίνω πιο σαφής, δε μιλάω για κάνενα κρυμμένο μυστικό, ούτε για καμία οικουμενική αλήθεια, που έτσι κι έρθει στο φως θα αλλάξει την ανθρωπότητα. Μιλάω για όλες τις "μικρές" αλήθειες, εκείνες τις απαντήσεις σε όλα τα θολά σκάνδαλα που βλέπουμε κάθε μέρα να ξεφυτρώνουν στις τηλεοράσεις μας. Σ' αυτά πάνω στα οποία γίνονται ενδελεχείς αναλύσεις και συζητήσεις - υπερπαραγωγές χωρίς όμως να βγαίνει ΚΑΝΕΝΑ συμπέρασμα.

Καλές είναι οι "πολυτελείς ιδεολογικές συζητήσεις", δεν αντιλέγω, αλλά να προσγειωθούμε λίγο στην πραγματικότητα. Να κάνουμε τη σύνδεση ανάμεσα στην σκέψη και την πράξη.

Επί του πρακτέου λοιπόν...

Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια για την υπόθεση Ζαχόπουλου;
Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια για τα ομόλογα;
Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια για τις υποκλοπές;
Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια για τους εκβιασμούς που γίνονται;
Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια για το παρακράτος που έχει εγκατασταθεί στη χώρα μας;
Ποιος ξέρει όλη την αλήθεια...

ΚΑΝΕΝΑΣ.

Αυτή είναι η απάντηση. Η διαφθορά, η διαπλοκή, η σήψη και οι παράνομες συναλλαγές έχουν τόσο βαθιές ρίζες που κανένας δε μπορεί να γνωρίζει. Όλοι είναι μπλεγμένοι παντού. Όλοι ξέρουν λίγο απ' όλα. Όσα τους είναι απαραίτητα για να κάνουν τη "δουλειά" τους. Και όποιος μάθει κάτι παραπάνω γίνεται αυτόματα επικίνδυνος, γι' αυτό και πρέπει να φύγει από τη μέση. Όλο και κάποιος καλοκάγαθος θα "προσφερθεί" να τον καθαρίσει προκειμένου να μη μιλήσει και να μην εκβιάσει.

Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο υψηλά ιστάμενα πρόσωπα να μη θέλουν να μάθουν πληροφορίες για σκάνδαλα, έτσι ώστε όταν φτάσει η ώρα να απολογηθούν να πουν πολύ απλά "δεν ήξερα". Προτιμούν δηλαδή την ντροπή και την ταπείνωση της άγνοιας αντί να φτάσουν στο σημείο να βρεθούν μπλεγμένοι επειδη ήξεραν και δεν έκαναν τίποτα. Προτιμούν απλά να επιτελούν τη δουλειά τους χωρίς πολλά πολλά (εκτός κι αν είναι κι αυτοί ήδη στο κόλπο) προκειμένου να μην τρέχουν να δίνουν μετά καταθέσεις επί καταθέσεων, να μη βρεθούν μέσα στον κυκλώνα της παραπληροφόρησης που θα επέλθει μετά από την αποκάλυωη της είδησης, να μην τους εκβιάσουν και το χειρότερο, να μην τους απειλήσουν. Τα συμφέροντα είναι πλέον τόσο ισχυρά που μπορούν να κλείσουν κάθε στόμα, από του x οδοκαθαριστή μέχρι του ίδιου του πρωθυπουργού.

(Να διευκρινίσω εδώ ότι το "οδοκαθαριστής" δεν το χρησιμοποιώ καθόλου υποτιμητικά. Απλά έχει την έννοια του απλού ανθρώπου, του ανθρώπου που βρίσκεται στην κατώτατη βαθμίδα της πολιτικής ζωής, αυτή του λαού. Στη θέση του "οδοκαθαριστής" θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται οποιαδήποτε άλλη λέξη.)

Έτσι λοιπόν, έστω ότι κάποιος μαθαίνει πράγματα για μία υπόθεση, τα οποία πρέπει να δοθούν στη δικαιοσύνη και στο ευρύ κοινό προκειμένου να γνωρίζει. Θα έχει τα αρχίδια να το κάνει; ΟΧΙ. Γιατί μετά θα πέσουν όλοι πάνω του, θα του βγάλουν όλα τα άπλυτα στη φόρα, θα βάλουν θεούς και δαίμονες, λυτούς και δεμένους προκειμένου να αποδειχθεί ότι ψεύδεται, ίσως να φτάσουν στο σημείο να δηλώσουν ότι είναι παράφρων προκειμένου να τα κουκουλώσουν.

Τέλος να πω ότι "Ψέμματα υπάρχουν πολλά, αλήθεια όμως μία", ως παραλλαγή της γνωστής διαφήμισης.

Τα συμπεράσματα δικά σας.